Een paar keer per jaar, bij voorkeur in herfst en winter ga ik graag naar een sauna. Het was in het voorjaar daar (om precies te zijn hier) waar ik het mooie inzicht kreeg om een stap in mijn leven te zetten en bij mijn Lief en haar kinders te gaan wonen. Inmiddels dus verhuisd zag ik een tijdje geleden dat in de buurt van mijn oude buurt een nieuwe sauna geopend was. Daar wilde ik nog wel eens een kijkje nemen. Vandaag hadden we na een druk, maar mooi weekend een dag vrij genomen om eens lekker te gaan sauna-en. En zo kwam het dat we weer de weg naar vroeger namen. Mijn Lief en ik hebben een ding buitengewoon sterk gemeen. En dat is het gevoel bij een plaats, of plek waar we zijn. Het gevoel over de energie van die plaats of plek.
Op de parkeerplaats van de sauna voelde het om gelijk om te keren. Het zag er als een mooi gebouw uit, maar niet uitnodigend. De energie van de plek voelde niet zo goed. Een soort van unheimlich zelfs. We zijn niet omgekeerd, maar naar binnen gegaan.
Eenmaal binnen waren we onder de indruk van het nieuwe gebouw en alle nieuwe faciliteiten. Nieuw, maar nog zonder karakter. De eerste sauna die we bezochten was een lounge ruimte met prachtig uitzicht over het water. Op het bordje bij de deur stond dat er lounge muziek gedraaid werd. Ik vleidde mij neder in een comfortabel kussen en hoorde een juffrouw "sex sex sex sex sex (etc. redactie) zingen, begeleid door een stevige boem. Bepaald nu niet de tekst die je in een sauna waar ongewenste en gewenste intimiteiten niet toegestaan zijn zou verwachten. De boem was veels te boemerig voor een rustieke lounge.
We hebben deze ruimte daarom weer snel verlaten. Daarna vonden we de sauna met zoutkristallen. Een prachtige ruimte. De Boeddha sauna met mooi Boeddha beeld en bijhorende muziek. Nou ja horende. Wat wel te horen was geklets, stromend water en water gekletter, met vaag in de achtergrond Boeddha muziek. De sauna lag pal naast een druk punt met douches en stortbaden. Wanneer iemand een ijskoud stortbad over de gloeiend hete schedel kiepert stoot de zojuist bestortende over het algemeen een paar luide oerkreten uit in plaats van een fluisterend .........oeps.....
Alle ruimtes in dit sauna complex zijn grote galmende klankkasten waar de gebruikelijke sauna geluiden enorm versterkt worden en door dringen in de rustruimtes die soms ook nog bij een druk gedeelte gebouwt zijn.
Erg onrustig allemaal. Terwijl we juist voor de rust naar een sauna gaan.
In het kruidenbad, ook zo'n mooi gebouwde ruimte, was het niet uit te houden van de herrie. Het geluid van de waterafvoer door roosters aan de randen van het bad (zoals in veel zwembaden) werd door de galmende ruimte zo versterkt dat het leek alsof er constant een groot zwembad in een keer met veel kracht leeg gezogen werd.
Later lag ik te drijven in een zoutbad. Heerlijk. Maar met mijn oren onder water klonk het alsof er een zware scheepsmotor in de verte aan het stampen was.
In een ruststoel in het restaurant klonk de smoothiemaker achter de bar als honderd op volle sterkte aan het boren tandarts boren. Boven het plafond sloeg regelmatig een soort van grote stofzuiger aan.
Wat een onrust en lawaai in een gebouw bedoeld om tot rust te komen.
De twee bomen in de tuin waren symbolisch. Twee wat oudere stammen met dikke, recht afgezaagde takken. Geen kleine takken en takjes. Geen bladeren.
Een unheimlich gezicht. Net zoals de bewakingscamera's in een aantal ruimtes. Zijn ze bang dat er water gestolen wordt?
Ik heb lang in deze buurt gewoond en realiseerde mij dat deze buurt eigenlijk nooit een heel fijn aanvoelende plaats was. De energie die hier hangt voelde altijd al wat unheimlich. Veel mensen zijn hier verdronken. En verderop langs de recreatieveldjes bij het water zijn in het verleden mensen aangerand en verkracht. Zou het hier daarom zo onrustig zijn?
We konden nergens een plek zonder lawaai vinden. Overal klonken de gebruikelijke saunageluiden vele malen versterkt door de grote, hoge, galmende ruimtes.
Er is ook een bioscoopzaaltje. We namen daar in een comfortabele ligstoel plaats. Op zoek naar rust en afleiding van het lawaai. Er zit echter geen deur naar de bioscoop. Ook hier herrie.... Het geluid van de film was amper te volgen. Het beeld niet scherp. Wat in detail op het scherm te zien was, was een roofdier die een grote vogel ving en deze met z'n stevige kaken kassiewijle hielp.
We keken elkaar aan, moesten lachen en zijn de sauna ontvlucht. We hebben afgesproken om de volgende keer naar ons gevoel te luisteren en waar het unheimlich voelt gelijk rechts- danwel linksomkeert te maken! | 
